THOUGHTS ON LIMITING THE ANNUAL RENT INCREASE IN RESIDENTIAL RENTS TO TWENTY-FIVE PERCENT
Keywords:
Rental Agreement, Tenant, Owner, Rent Increase Rate, Law No. 7409Abstract
A large part of our country consists of tenants. For this reason, lease agreements are an issue that concerns the general society. Especially in periods of economic fluctuations, increases in rental prices force the State to intervene in contracts concerning this private law area. Such interventions by the State occurred from time to time after the Second World War. The main reason for this is the principle of protection of tenants and the public interest. Laws enacted on these grounds have also been annulled by the Constitutional Court because they undermine the essence of the right to property. The last regulation made by the state for the protection of tenants is the addition of a temporary article to the Code of Obligations with Law No. 7409. With this temporary article, it has been accepted that rent increases cannot be made above 25% for one year in housing rents. Since the article clearly mentions dwellings, it is not possible to apply the provision in respect of workplaces. On the other hand, whether this regulation can be applied to mixed-use leases, in other words those used as both residences and workplaces, is open to debate. In this study, it will be discussed whether the provision regarding the increase of housing rents by a maximum of 25% for one year with the Law No. 7409 can be applied to mixed-use renters and thoughts on housing rents to be increased by a maximum of 25% for one year.
References
Akçaal, Mehmet: “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Kira Bedelinde Artışa ilişkin 7161 sayılı Kanun’la Getirilen Değişikliklerin Değerlendirilmesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2022, C. XII, S. 1, s. 361-384.
Altaş, Hüseyin: “Kira Parası Artışlarının Sınırlanması”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2000, C. 49, S. 1, s. 97-116.
Aral, Fahrettin/Ayrancı, Hasan: Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 15. Baskı, Ankara 2022.
Arpacı, Abdülkadir: “Konut ve İşyeri Kiralarının Aynı Hükümlere Tabi Kılınması Doğru Mudur?”, Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2008, C. 5, S. 2, s. 3-7.
Aydoğdu, Murat/Kahveci, Nalan: Türk Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, Ankara 2022.
Babaoğlu, Tuba: Konut ve Çatılı İşyerı̇ Kira Sözleşmelerinde Kira Bedelinin Belirlenmesi ve Arabuluculuk Yoluyla Çözümü, KTO Karatay Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Özel Hukuk Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya 2023.
Doğan, Murat: Kira Sözleşmesi, Borçlar Hukuku Özel Hükümler (Ed.: Öz, M. Turgut), Ankara 2023.
Doğar, Mehmet: “Karma Kullanım Amaçlı Bir Konut Satışı Açısından TKHK Hükümlerinin Uygulanması Sorunu”, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2021, S.1, s. 305-326.
Eren, Fikret/Dönmez, Ünsal: Eren Borçlar Hukuku Şerhi, Cilt: IV (m. 207-392), Ankara 2023.
Erişgin, Nuri: “6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’a Eklenen Geçici Madde 7 Üzerine”, Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi, C. 20, S. 4, Aralık 2000, s. 169-188.
Kılıç Öztürk, Gizem: “Kira Tespit Davası ve Esasları”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi 2017, S. 129,
s. 229-260.
Kılıçoğlu, Ahmet: Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 4. Bası, Ankara 2022.
Kılıçoğlu, Ahmet: Türk Borçlar Kanunu Tasarısı’na İlişkin Eleştiriler, Ankara 2008. (Anılış:2008).
Kırkbeşoğlu, Nagehan: Türk Özel Hukukunda Kısmi Hükümsüzlük, İstanbul 2011.
Kuntalp, Erdem/Barlas, Nami/Ayanoğlu Moralı, Ahu/Çavuşoğlu Işıntan, Pelin/İpek, Mehtap/Yaşar, Mert/Koç, Sedef: Türk Borçlar Kanunu Tasarısı’na İlişkin Değerlendirmeler, İstanbul 2005.
Makaracı Başak, Aslı/Öktem Çevik, Seda: “7409 Sayılı Kanun ile Getirilen Geçici Madde 1 Gereğince Kira Bedelinin Belirlenmesi”, https://blog.lexpera.com.tr/7409-sayili-kanun-ile-getirilen- gecici-madde-1-geregince-kira-bedelinin-belirlenmesi/ (Erişim tarihi: 13.04.2023).
Öktem Çevik, Seda: “Türk Borçlar Kanunu m. 344 Uyarınca Kira Bedelinin Belirlenmesine İlişkin Temel Esasların Değerlendirilmesi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2022, C. 24,
S. 1, s. 39-77.
Öncü, Özge: “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununa Göre Kira Bedelinin Belirlenmesi”, İzmir Barosu Dergisi, Borçlar Kanunu Özel Sayısı 2012, S. 2, s. 300-348.
Özen, Burak: “Kira Bedeli Artışına İlişkin Sözleşme Şartları ve Sözleşme Uyarınca Gerçekleşen Kira Bedeli Artışının Kira Tespit Davası Sonucunda Gerçekleşen Kira Bedeli Artışından Ayırt Edilmesi”, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 2016, Cevdet Yavuz’a Armağan, C. 22, S. 3, s. 2033-2062.
Özer, Tülay: “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Kira Bedelinin Belirlenmesine İlişkin Hükümlerinin Değerlendirilmesi ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine Göre Kira Tespit Davasının Niteliği”, Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Erhan Ardal’a Armağan 2011-2012, C. 8-9, S. 2-1, s. 1013-1033.
Sarı Fidan, Özlem: “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarından Kira Bedeli Artış Oranının Belirlenmesine İlişkin Sınırlamaların Değerlendirilmesi”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi 2022, S. 1, s. 345-380.
Uysal, Hande: Kira Bedelinin Tespiti, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2019.
Yavuz, Cevdet/Acar, Faruk/Özen, Burak: Türk Borçlar Hukuku, Özel Hükümler, Birinci Cilt, Güncellenmiş ve Yenilenmiş 11. Baskı, İstanbul 2022.
